Το ατμοσφαιρικό σπήλαιο όπου γεννήθηκε ο Δίας

Η μυθολογία λέει πως εκεί κατέφυγε η Ρέα για να γλιτώσει από τη μανία του Κρόνου

Ένα από τα πιο σημαντικά και διεθνώς γνωστά σπήλαια της Ελλάδας, με μεγάλο μυθολογικό και αρχαιολογικό ενδιαφέρον, είναι το Δικταίο Άντρο, το λεγόμενο Σπήλαιο του Δία, στην Κρήτη.

Ο πλούσιος διάκοσμός του, σταλακτίκτες, σταλαγμίτες και μια γραφική λίμνη, δημιουργεί απόκοσμη ατμόσφαιρα και σε συνδυασμό με την υγρασία και την ησυχία  δίνει στον επισκέπτη την ευκαιρία να θαυμάσει τα καλλιτεχνικά δημιουργήματα της φύσης.
Η συνεχής χρήση του σπηλαίου από τον άνθρωπο, κυρίως για λατρευτικούς σκοπούς, όπως εκτιμάται, αποτυπώνεται στα ευρήματα στον χώρο που είναι νεολιθικά, μινωικά, υστερομινωικά, γεωμετρικά, αρχαϊκά, κλασικά, ελληνιστικά και ρωμαϊκά.
Η έκταση του σπηλαίου είναι 2.200 τετραγωνικά μέτρα ενώ το μήκος της τουριστικής διαδρομής είναι 250 μέτρα. Βρίσκεται σε υψόμετρο 1020 μέτρων, πάνω από το χωριό Ψυχρό, στο Λασίθι.

Η μυθολογία λέει πως φιλοξένησε στα σπλάχνα του τη Ρέα που κατέφυγε εκεί για να γλιτώσει από τη μανία του Κρόνου και να μπορέσει να γεννήσει τον μελλοντικό πατέρα των θεών.

Γνωρίζοντας πως ο Κρόνος είχε τον Ψηλορείτη ως δεύτερη κατοικία του, η Ρέα απέφυγε το βουνό αυτό και βρήκε καταφύγιο στην οροσειρά Δίκτη στην ανατολική Κρήτη.

Για να ξεγελάσει τον Κρόνο, που ένας χρησμός έλεγε πως θα σκοτωθεί από τον γιο του κι εκείνος για να το αποφύγει καταβρόχθιζε τα παιδιά του, αντί για βρέφος του έδωσε έναν βράχο τυλιγμένο στα σπάργανα του μωρού. Κι άφησε τον Δία στο σπήλαιο για να μεγαλώσει κρυφά από τον πατέρα του...

 

 

Πηγή

 

Eντυπωσιακά ευρήματα στην Κέρο ενισχύουν την πολυπλοκότητα της αρχαίας θέσης

Για τα νέα εντυπωσιακά ευρήματα που εντοπίστηκαν στην Κέρο, κάνει λόγο δημοσίευμα των Times.

Σύμφωνα με τον ιστότοπο της αγγλικής εφημερίδας, μια από τις πιο αινιγματικές αρχαίες θέσεις στην Ελλάδα αποκαλύπτει νέα επίπεδα πολυπλοκότητας μετά από μια δεκαετία έρευνας.

Και αμέσως εξηγεί ότι πρόκειται για την εύρεση μιας εντυπωσιακής κλίμακας κι ενός δρόμου (μονοπατιού) που συνέδεε τον πετρώδη λόφο Κάβο της Κέρου με τη βραχονησίδα Δασκαλιό, περιοχές οι οποίες στην αρχαιότητα συνδέονταν μεταξύ τους με μια λεπτή λωρίδα γης (και τον καταποντισμένο σήμερα δρόμο).

Τα ευρήματα, όπως αναφέρει το δημοσίευμα, χρονολογούνται την εποχή των Πυραμίδων της Αιγύπτου.

Αρχαία Ελληνικά: To κλειδί αποκωδικοποίησης όλων των ανακαλύψεων στη Γη (βιντεο)

Στην εκπομπή «Αντιθέσεις» στην «ΚΡΗΤΗ TV», μίλησε ο διεθνούς φήμης πανεπιστημιακός δάσκαλος στην έδρα Γεωφυσικής στο Πανεπιστήμιο Πάτρας και διδάκτορας σε κορυφαία πανεπιστήμια του κόσμου, κ. Σταύρος Παπαμαρινόπουλος.

Τι αποκαλύπτει για την μελέτη γεωφυσικής στη δεκαετία του ’90 στην Αμφίπολη, που «έκρυψαν» τα επικοινωνιακά σόου της αρχαιολόγου Κατερίνας Περιστέρη.

Ποιες οι ανακαλύψεις της γεωφυσικής σε άγνωστους αρχαιολογικούς θησαυρούς στον κόσμο, τον Ελλαδικό χώρο και την Κρήτη.

Το μυστήριο της «πυραμίδας» στο Σεράγεβο και πώς ο ίδιος προσεγγίζει με επιστημονική ανάλυση το μεγάλο ερωτηματικό για το ΑΝ υπήρξε ή όχι η «Ατλαντίδα»…

Γιατί τα Αρχαία Ελληνικά τα αποκαλεί «κλειδί» αποκωδικοποίησης όλων των ανακαλύψεων στη Γη;

Στις «Αντιθέσεις» ο καθηγητής Γεωφυσικής κ. Σταύρος Παπαμαρινόπουλος, σε μία συνέντευξη που θα σας κρατήσει καθηλωμένους με τις αποκαλύψεις του:

 Πηγή

Εντυπωσιακά ευρήματα στον Ψηλορείτη!- Κοράλλια, κοχύλια, σφουγγάρια και αστερίες εκατομμυρίων χρόνων! (φωτο)

Πάνω από 1.500 απολιθώματα θαλάσσιων οργανισμών, κοράλλια, αστερίες, κοχύλια, σφουγγάρια, σαλιγκάρια, μύδια-στρείδια, πεταλίδες, αχινούς, μάζεψε από τον Ψηλορείτη ένας 84χρονος Κρητικός κτηνοτρόφος, ευρήματα που χρονολογούνται εκατομμύρια χρόνια πριν, τότε που το μεγαλύτερο βουνό της Κρήτης ήταν ωκεανός!


Πρόκειται για τον Γιώργο Καψάλη από το χωριό Γέργερη νότια του Ψηλορείτη, πατέρας 3 παιδιών, 9 εγγονιών και 7 δισέγγονων ο οποίος αποκαλύπτει στο «Έθνος» την σπάνια συλλογή του που έχει κατακλύσει το σπίτι και τις αποθήκες του.
Ο ίδιος έχει δωρίσει ευρήματα στα μουσεία Γέργερης και του γειτονικού χωριού Ζαρός ενώ είναι σε επικοινωνία με στελέχη του Μουσείου φυσικής ιστορίας του Πανεπιστημίου Κρήτης να γίνει διαλογή και μεταφορά στο Μουσείο μεγάλου αριθμού ευρημάτων προκειμένου να εκτεθούν. Η συγκεκριμένη διαδικασία αναμένεται να γίνει μέσα στην εβδομάδα ενώ τις προηγούμενες ημέρες τον Κρητικό κτηνοτρόφο στην Γέργερη επισκέφτηκαν ο δρ. γεωλόγος-ερευνητής του Μουσείου Φυσικής Ιστορίας Χαράλαμπος Φασουλάς και ο Πρόεδρος του συλλόγου φίλων του μουσείου φυσικής ιστορίας Γιώργος Αεράκης οι οποίοι πιστοποίησαν την σημαντικότητα των ευρημάτων.

«Η φύση είναι πηγή ζωής και χρειάζεται να την προσέχουμε» λέει στο «Έθνος» ο 84χρονος κτηνοτρόφος ο οποίος παράλληλα είναι άριστος ξυλογλύπτης και τεχνίτης-καλλιτέχνης στην πέτρα.
Έχω μαζέψει-προσθέτει- πάνω από 1500 απολιθώματα θαλάσσιων οργανισμών, τα έβρισκα βοσκώντας πρόβατα είτε στην διάρκεια καλλιέργειας της γης ή στα έργα διάνοιξης δρόμων. Τα ευρήματα αυτά είναι μέρος της ιστορίας μας και τα δωρίζω ώστε μέσω των Μουσείων και των επιστημόνων να βλέπουν, να διδάσκονται μικροί και μεγάλοι όπως και οι ξένοι επισκέπτες-τουρίστες. Είμαι ιδιαίτερα χαρούμενος για την ανταπόκριση συνεργασία που θα έχουμε με το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας του Πανεπιστημίου Κρήτης.

«Ο συμπατριώτης μας Γιώργος Καψάλης  αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση και τον ευχαριστούμε θερμά» δήλωσε ο Πρόεδρος του συλλόγου Φίλων του Μουσείου Φυσικής Ιστορίας του Πανεπιστημίου Κρήτης Γιώργος Αεράκης. Από την πλευρά του ο ερευνητής και στέλεχος του Μουσείου Χαράλαμπος Φασουλάς, χαρακτήρισε πολύ σημαντικά τα ευρήματα-απολιθώματα, τα οποία όπως είπε χρονολογούνται πριν 7 με 5 εκατομμύρια χρόνια. Ο κ. Φασουλάς παράλληλα διευκρίνισε ότι υπάρχουν ανάλογα ευρήματα και από την κορυφή του Ψηλορείτη τότε που ολόκληρος ο Ψηλορείτης και η Κρήτη ήταν θάλασσα.

Τα ευρήματα-απολιθώματα από την Γέργερη θα προστεθούν στα χιλιάδες άλλα ευρήματα και εκθέματα του Μουσείου Φυσικής Ιστορίας του Πανεπιστημίου Κρήτης που εδρεύει στο Ηράκλειο και που είναι από τους κορυφαίους επισκέψιμους προορισμούς στο νησί και ένα από τα μεγαλύτερα μουσεία φυσικής ιστορίας στην Ανατολική Μεσόγειο.
Διεθνής πόλος έλξης το μουσείο φυσικής ιστορίας Κρήτης
Στο μουσείο υπάρχουν πολυποίκιλα εκθέματα και απολιθώματα οργανισμών, φυτών, ερπετών, πτηνών και ζώων που έζησαν από την αρχαιότητα στην Κρήτη με εντυπωσιακότερα αυτά του δεινοθηρίου του μεγαλύτερου ζώου που έζησε ποτέ στη Κρήτη και στην Ελλάδα ύψους 4,5 μέτρων και που τα οστά του βρέθηκαν σε ανασκαφή στη Σητεία και χρονολογούνται πριν 9 εκατομμύρια χρόνια. Η Κρήτη στο πέρασμα των αιώνων όπως εξηγεί ο κ. Φασουλάς έχει υποστεί διάφορες μεταβολές δηλαδή να είναι ωκεανός, να είναι χωρισμένη σε μικρά νησάκια και να είναι ενιαίο σύνολο, ενώ έχουν ζήσει στο νησί διάφορα είδη ζώων όπως: ελέφαντες, ρινόκεροι,ελάφια, ιπποπόταμοι, κροκόδειλοι,  ιπάρρια (πρόγονοι αλόγου), αντιλόπες, διάφορες είδη βοοειδών κ.α. Στο μουσείο φυσικής ιστορίας του Πανεπιστημίου Κρήτης παράλληλα με το αρχέγονο και σύγχρονο φυσικό περιβάλλον του νησιού οι χιλιάδες επισκέπτες στους χώρους του βλέπουν εκθέματα οργανισμών και απολιθωμάτων από την Ανατολική Μεσόγειο ενώ υπάρχουν και πολυάριθμα ταριχευμένα ζώα της άγριας φύσης.
Το μουσείο είναι ανοικτό στην κοινωνία  με πολλές δράσεις εξωστρέφειας, λέει στο ΄΄Έθνος΄΄ ο Πρόεδρος του συλλόγου φίλων του μουσείου Γιώργος Αεράκης, τονίζοντας, ότι παράλληλα με την μόνιμη έκθεση φιλοξενούνται και περιοδικές εκθέσεις όπως την περίοδο αυτή  υπάρχει η έκθεση των δεινοσαύρων και των φωτεινών μυστηρίων της φυσικής επιστήμης. Ο ίδιος προσθέτει, ότι, με την αρωγή και στήριξη της Περιφέρειας Κρήτης το μουσείο συνεχώς ενισχύεται σε υποδομές και σε λειτουργικότητα. Παράλληλα με την έκθεση όπως ανέφερε ο κ. Αεράκης γίνεται συνδυασμός εκπαιδευτικού έργου καθώς στους χώρους του μουσείου λειτουργούν βιωματικοί χώροι για μαθητές που αφορούν την φυσική ιστορία-βιοποικιλότητα της Κρήτης.
Επίσης για μικρούς και μεγάλους λειτουργεί «σεισμική τράπεζα» όπου οι επισκέπτες ενημερώνονται για τους σεισμούς, πως θα προστατευθούν, ενώ οι ίδιοι βιώνουν σε προσομοίωση τέσσερις σεισμούς από 5 έως 8 Rιχτερ πάνω σε σεισμική πλατφόρμα. Στους χώρους του μουσείου γίνονται επίσης σεμινάρια, ομιλίες ενώ το μουσείο παρέχει διατριβές, μεταπτυχιακά σε φοιτητές και συμμετέχει σε περισσότερα από 100 εθνικά και ευρωπαϊκά προγράμματα. Στην σύσταση και στην δυναμική του μουσείου σημαντικό ρόλο διαδραματίζει ο διευθυντής του Πανεπιστημιακός καθηγητής Μωυσής Μυλωνάς που είναι σε συνεχή συνεργασία με τους επιστήμονες, τον Πρόεδρο και το Δ.Σ. του συλλόγου φίλων αλλά και όλο το προσωπικό του μουσείου.
«Πορευόμαστε συνεχώς για το καλύτερο όλοι μαζί» δήλωσε ο κ. Μυλωνάς, ενώ ο κ. Αεράκης πρόσθεσε: «Το μουσείο μας διαθέτει υψηλού κύρους επιστήμονες και όλο του το προσωπικό είναι κατάλληλα καταρτισμένα και φιλικό στους επισκέπτες. Είμαστε υπερήφανοι για όλους και ότι το μουσείο μας είναι πόλος έλξης και ζεστή αγκαλιά για μικρούς και μεγάλους, Έλληνες και ξένους επισκέπτες».


Μανόλης Κοκκολάκης - Έθνος

Ο μηχανισμός των Αντικυθήρων ανατρέπει την ιστορία

Ο

Αν και είναι πάνω από 2.000 χρόνια παλιός, αντιπροσωπεύει ένα επίπεδο το οποίο η τεχνολογία μας δεν κατάφερε να φτάσει παρά το 18ο αιώνα. Αν η διαίσθηση των Ελλήνων είχε προλάβει την εφευρετικότητά τους, η βιομηχανική επανάσταση ίσως να είχε αρχίσει 1.000 χρόνια πριν τον Κολόμβο. Τώρα δε θα τριγυρνούσαμε απλά στο φεγγάρι. Θα είχαμε φτάσει στα κοντινότερα άστρα. Αν η εξέλιξη της γνώσης, όπως αποτυπώνεται στον υπολογιστή των Αντικυθήρων, δεν είχε ανακοπεί, η επιστήμη θα βρισκόταν σήμερα χίλια χρόνια μπροστά!

Άρθουρ Κλαρκ

Ο μηχανισμός των Αντικυθήρων ανατρέπει την ιστορία

«Ο Μηχανισμός δεν είναι μόνο αντιπροσωπευτικός της τεχνολογικής αιχμής της αστρονομίας της εποχής του, αλλά εμπεριέχει τη δυναμική που θα επιτρέψει την επέκταση των γνώσεών μας τόσο για την ίδια την αστρονομία όσο και για τον πολιτισμικό ρόλο της». Alexander Jones
καθηγητής Κλασικών Σπουδών, Πανεπιστήμιο Τορόντο

Η νεοεμφανιζόμενη μηχανική τελειότητα του Μηχανισμού σαφώς εγείρει το ζωτικής σημασίας ερώτημα σχετικά με την ανάπτυξη της τεχνολογίας και τις γνώσεις των Ελλήνων εκείνης της περιόδου. Πότε ακριβώς, από ποιον, για ποιον και για ποιον λόγο κατασκευάστηκε ο Μηχανισμός; Τι άλλου είδους τεχνολογία προϋποθέτει η ύπαρξή του; Ποια θα ήταν η επίδραση των μηχανικών μοντέλων στην άποψη των Ελλήνων για το Σύμπαν; Αυτά είναι τα ερωτήματα που χρήζουν απαντήσεων».Mike Edmunds
καθηγητής Αστρονομίας, Πανεπιστήμιο Κάρντιφ

«Διερωτάται κανείς μέσα από ποιες διαδικασίες προέκυψε ο Μηχανισμός. Ποιες ήταν οι κοινωνικές, πολιτικές και ιδεολογικές «χρήσεις» της αστρονομικής γνώσης; Σε ποιον βαθμό αυτές περιλάμβαναν «παθητική» παρατήρηση και τι μπορεί να πυροδότησε την επιθυμία μελλοντικής πρόβλεψης; Πόσο συνέβαλε σε αυτό η τεχνολογική πρόοδος; Και, τελικά, στην ίδια την κλασική Ελλάδα ποια ήταν η σχέση της αρχαϊκής κοσμολογίας (η οποία μπορεί να ανιχνευθεί στον καθορισμό του χρόνου των θρησκευτικών τελετών και στον προσανατολισμό των ναών) με την ανάπτυξη της προβλεπτικής επιστήμης της αστρονομίας;».           Clive Ruggles
καθηγητής Αρχαιοαστρονομίας, Πανεπιστήμιο του Λέστερ

Το μίσος για τα αρχαία / Τάκη Θεοδωρόπουλου

 

Ο​​ποτε στο πολιτικό κουβεντολόι –αυτό που κατ’ ευφημισμόν αποκαλείται διακυβέρνηση– πέφτει η μέση εκπαίδευση, θα σκάσει μύτη η διδασκαλία της αρχαίας ελληνικής. Μεταξύ τυρού και αχλαδίου εννοείται, αφού όταν μιλάμε για «εκπαιδευτική μεταρρύθμιση» παρ’ ημίν εννοούμε τον τρόπο των απολυτηρίων και εισαγωγικών εξετάσεων, τη διάρκεια των διαλειμμάτων, τα μισθολόγια και τα επιδόματα, τις οργανικές θέσεις και τα ωράρια. Λογικόν. Την εκπαιδευτική πολιτική την καθορίζουν οι συνδικαλιστές, μια μικρή μερίδα αδρανών εκπαιδευτικών που επαγγέλλονται τους προστάτες όσων δραστηριοποιούνται στην τάξη. Οι υπουργοί και οι παρατρεχάμενοι σύμβουλοι απλώς κάνουν τους τροχονόμους. Οποτε όμως η συζήτηση ξεγλιστράει στο περιεχόμενο, από τη δεκαετία του ογδόντα έως σήμερα, στόχος είναι τα περίφημα «αρχαία». Οχι τόσο πολλά αρχαία, όχι άλλα αρχαία, καθόλου αρχαία. Επιτέλους, μας μπάφιασαν με τα αρχαία.

Λέγεται ότι όταν ο Γεώργιος των Παπανδρέου ο μικρός είχε συναντήσει τον Εμμανουήλ Κριαρά για να του προτείνει να τον τοποθετήσει στην τελευταία, τιμητική, θέση του ψηφοδελτίου Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ, εκείνος του είχε ζητήσει να φροντίσει ώστε να καταργηθεί η διδασκαλία των αρχαίων ελληνικών. Σημειωτέον ότι ο καθ’ όλα αξιοσέβαστος γλωσσολόγος είχε ξεπεράσει τότε τα εκατό. Τι είχε να φοβηθεί και τι προσδοκούσε από την κατάργηση της διδασκαλίας τους; Ο δημοτικιστής φοβόταν τη γλωσσική σύγχυση με την επάρατο καθαρεύουσα; Ή μήπως ευαγγελιζόταν την απελευθέρωση των τρυφερών βλαστών μας από την τυραννία της δοτικής και του απαρεμφάτου;

Αποκαλύπτονται στην έκδοση του Ιδρύματος Ιωάννη Λάτση, από τον αρχαιολόγο Χρίστο Ντούμα

Εικονες απο τα αγνωστα αριστουργηματα της Προιστορικης Θηρας

Αποκαλύπτονται στην έκδοση του Ιδρύματος Ιωάννη Λάτση, από τον αρχαιολόγο Χρίστο Ντούμα & στο e-book που υπάρχει με ελεύθερη πρόσβαση

Κείμενο: ελc team
Email: info@elculture.gr 
 

Ένα από τα σημαντικότερα μέλη της αρχαιολογικής κοινότητας, ο Χρίστος Ντούμας, ο αρχαιολόγος που αφιέρωσε το μεγαλύτερο μέρος της επαγγελματικής του ζωής, 50 ολόκληρα χρόνια στις ανασκαφές της Θήρας, είναι ο συγγραφέας του τόμου «Προϊστορική Θήρα» του 19ου έργου του εκδοτικού προγράμματος «Ο Κύκλος των Μουσείων» του Κοινωφελούς Ιδρύματος Ιωάννη Σ. Λάτση. Ο τόμος παρουσιάζει τα ευρήματα από τον αρχαιολογικό χώρο του Ακρωτηρίου στη Σαντορίνη, ένα μεγάλο μέρος από τα οποία εκτίθενται στο Μουσείο Προϊστορικής Θήρας, στα Φηρά.

Πρόχους με παράσταση δελφινιών σε θαλάσσιο βυθό

Ωστόσο, το πιο σημαντικό είναι οι αποκατεστημένες τοιχογραφίες από δημόσια κτήρια και ιδιωτικές κατοικίες του οικισμού στο Ακρωτήρι, που παρουσιάζονται για πρώτη φορά, καθώς δεν εκτίθενται στο μουσείο και οι οποίες αναδεικνύουν τη μοναδική παραστατική τέχνη που είχε αναπτυχθεί. Η υπέροχη παράσταση της νηοπομπής, ένα ζωγραφικό έργο μήκους 4 μέτρων που κοσμούσε ιδιωτική κατοικία, η μεγάλη τοιχογραφική σύνθεση των κροκοσυλλεκτριών, έργο που είχε φτιαχτεί για δημόσιο κτήριο του οικισμού και η αναπαράσταση της τελετουργικής διαδικασίας μύησης στην οποία παρουσιάζονται νέοι, είναι μερικά μόνο από τα δείγματα του μεγάλου έργου της αποκατάστασης, που έχει επιτελέσει το εργαστήριο που λειτουργεί στον αρχαιολογικό χώρο του Ακρωτηρίου.

Αγκαλιά κοιμάται η νεολιθική οικογένεια

Ανοίγει σύντομα το Διαχρονικό Μουσείο Λάρισας

Της ΝΙΝΕΤΤΑΣ ΚΟΝΤΡΑΡΟΥ-ΡΑΣΣΙΑ

Πώς να ήταν άραγε ένα σπίτι στη νεολιθική εποχή; Πώς ήταν οργανωμένο, πού έτρωγαν και πού κοιμούνταν οι άνθρωποι; Αποκαλυπτική είναι η εικόνα της καθημερινής ζωής μιας οικογένειας της νεολιθικής εποχής που μας προσφέρει ένα πήλινο ομοίωμα σπιτιού το οποίο βρέθηκε κάτω από το δάπεδο μιας κατοικίας της Νεότερης Νεολιθικής (5300-5000 π.Χ.) στον προϊστορικό οικισμό Πλατιά Μαγούλα Ζάρκου Τρικάλων.

Χρυσά ελάσματα με χαραγμένα τα απόκρυφα μυστηριακής λατρείας  Το μοναδικό αυτό εύρημα θα δούμε στο Διαχρονικό Μουσείο Λάρισας, που ετοιμάζεται να υποδεχθεί τους πρώτους επισκέπτες του και να τους παρουσιάσει μεταξύ άλλων την πλουσιότερη συλλογή νεολιθικών ειδωλίων της Ελλάδας.
Στο πήλινο ομοίωμα σπιτιού, που ήταν πιθανότατα και το θεμέλιό του, διακρίνονται τα μέλη της οικογένειας όλα ξαπλωμένα. Μια γυναίκα που αναπαύεται σε ένα κρεβάτι και δυο ζευγάρια, ένα νεότερο και ένα γηραιότερο. Στην πίσω αριστερή γωνία του σπιτιού έχουν πέσει για ύπνο τρία παιδιά (δύο κορίτσια κι ένα αγόρι), ενώ το μικρότερο παιδί έχει πλαγιάσει δίπλα στη μητέρα του. Η είσοδος του σπιτιού είναι ακριβώς απέναντι από το φούρνο απ' όπου έχει μόλις βγει ένα καρβέλι ψωμί. Πρόκειται για ένα εντυπωσιακό εύρημα, που δεν είναι το μόνο ενδιαφέρον σ' αυτό το Μουσείο, το οποίο περιμένει να δει η τοπική κοινωνία εδώ και τρεις δεκαετίες. Συγκεκριμένα, από το 1984, που προκηρύχθηκε ο αρχιτεκτονικός διαγωνισμός για την ανέγερσή του, μέχρι το 2006, που κτίστηκε με σχέδια του αρχιτέκτονα Π. Φωτιάδη και των συνεργατών του. 

Η Αργοναυτική Εκστρατεία δεν ήταν μύθος

Της Ν. ΚΟΝΤΡΑΡΟΥ-ΡΑΣΣΙΑ

 

Χρυσό περιδέραιο που βρέθηκε σε αρχαίο τάφο στον Βόλο δείχνει ως τόπο προέλευσης του χρυσού την Κολχίδα. Ετσι, εξηγείται περίτρανα γιατί έγινε η Αργοναυτική Εκστρατεία και τι ακριβώς αντιπροσώπευε το Χρυσόμαλλο Δέρας, που απέσπασε ο Ιάσονας με τη βοήθεια της Μήδειας.

Ταφικοί θησαυροί από την Γεωργία που παρουσιάστηκαν πέρυσι στο Μουσείο Μπενάκη: χρυσό κόσμημα κεφαλής από την πόλη Βάνι της Τιφλίδας και κορμός νέου με σαφή επιρροή από την ελληνική τέχνη των κλασικών χρόνων Στο Μουσείο του Λούβρου εξετάστηκαν πρόσφατα τέσσερα δείγματα χρυσού που βρέθηκαν στη Γεωργία σε σχέση με μερικές ψηφίδες από το αρχαίο περιδέραιο που βρέθηκε σε τάφο στο Καζανάκι Βόλου και διαπιστώθηκε κοινή προέλευση. Και τα δύο αντικείμενα, το ελληνικό και το γεωργιανό, φαίνεται πως έγιναν από αλλουβιακό χρυσό ενός ποταμού της Κολχίδας.
Για επιβεβαίωση των αποτελεσμάτων αυτών θα επαναληφθούν οι εξετάσεις σε περισσότερα δείγματα. Αν η περαιτέρω έρευνα δείξει τα ίδια αποτελέσματα θα έχουμε μια καθαρή απόδειξη ότι οι Αργοναύτες γνώριζαν για τον χρυσό της Κολχίδας και ότι η Αργοναυτική Εκστρατεία δεν είναι απλώς ένας μύθος. Είναι ο αγώνας κατάκτησης της γνώσης μιας πλουτοπαραγωγικής μεθόδου που επηρέαζε από τότε τον κόσμο και το Χρυσόμαλλο Δέρας, η ανάπτυξη της τεχνογνωσίας περισυλλογής του χρυσού. Γι' αυτό έκαναν το ταξίδι τους ώς τη μακρινή Κολχίδα οι Αργοναύτες, όπως οι αρχαιολόγοι υπέθεταν πάντα. Ωστόσο, η εργαστηριακή εξέταση του χρυσού θα προσφέρει εκείνες τις αποδείξεις που χρειάζονται οι επιστήμονες για να βγάλουν ασφαλή συμπεράσματα. Αυτό ακριβώς επιθυμεί και η ανασκαφέας του τάφου του Βόλου Βασιλική Αδρύμη - Σισμάνη, διευθύντρια του Αρχαιολογικού Ινστιτούτου Θεσσαλικών Σπουδών. 

Στα αρχικά στάδια της έρευνας στα εργαστήρια του Λούβρου είχε γίνει σαφές ότι ο χρυσός είναι ποταμίσιος. Ο χρυσός είχε μαζευτεί με τη μέθοδο του δέρματος των αιγοπροβάτων, πρακτική γνωστή στις προϊστορικές κοινωνίες. 

Στην περιοχή της Κασπίας Θάλασσας όπου τοποθετείται η Κολχίδα, πατρίδα της Μήδειας, υπάρχει ποταμίσιος χρυσός. Επίσης κοντά στον Βόλο έχουμε τον Γαλλικό ποταμό. Οπότε ο ποταμίσιος χρυσός θα μπορούσε να είναι και ελληνικός.
Η έρευνα αυτή θα έπρεπε να είχε ολοκληρωθεί από καιρό. Η καθυστέρησή της οφείλεται στους Γεωργιανούς που λόγω του πολέμου τους με τη Ρωσία έστειλαν μόλις προ ολίγων μηνών τα χρυσά αντικείμενα που τους είχαν ζητηθεί για τον συγκριτικό έλεγχο με τα ελληνικά.
Τα ευρήματα του τάφου στο Καζανάκι του Βόλου (ανάμεσά τους και ένα χρυσό περιδέραιο με χίλιες ψηφίδες), χρονολογούνται από το τέλος του 15ου αι. π.Χ. μέχρι το τέλος του 14ο αι. π.Χ. σύμφωνα με τις ραδιοχρονολογήσεις του «Δημόκριτου». Το ενδιαφέρον είναι ότι την ίδια περίοδο οι αρχαιολόγοι υποστηρίζουν ότι οικοδομήθηκαν τα πρώτα ανακτορικά συγκροτήματα γύρω από τον μυχό του Παγασητικού κόλπου. Είναι δηλαδή μια περίοδος μεγάλης προόδου στην πρώιμη αυτή εποχή. 

 * Πηγή 

Βρέθηκε ο Δούρειος Ίππος; Διαβάστε για την ανακάλυψη του αιώνα που ισχυρίζονται ότι βρήκαν αρχαιολόγοι…

 

Μια ομάδα Τούρκων αρχαιολόγων που πραγματοποιεί ανασκαφές στο σημείο όπου εικάζεται ότι βρισκόταν η ιστορική πόλη της Τροίας… στο λόφο του Χισαρλίκ της Τουρκίας, ανακάλυψε μια μεγάλη δομή από ξύλινες πλάκες που ανήκουν στον μυθικό Δούρειο Ιππο του Ομήρου.
Βρέθηκαν δεκάδες ξύλινες πλάκες, πάνω από 15 μέτρα μήκος οι οποίες είχαν χρησιμοποιηθεί στο παρελθόν για κατασκευή πλοίων.
Οι αρχαιολόγοι τις ανακάλυψαν δεμένες μαζί, με ασυνήθιστο τρόπο, σε μια περιοχή που ανήκει στην πόλη της Τροίας.

Τα καλά κρυμμένα μυστικά σε πάπυρους και σπάνια χειρόγραφα

Τι έμαθε η ανθρωπότητα από προσφάτως διαβασμένα κρυπτογραφήματα

Οι παλιότεροι πολιτισμοί κατέγραψαν τις γνώσεις τους σε πάπυρους, κειμήλια, ακόμα και τοιχογραφίες, παίζοντας κάποιες φορές με την υπομονή των μελλοντικών γενιών.
Πόσο μάλλον που στο διάβα του ιστορικού χρόνου η ικανότητά μας να διαβάζουμε τις γλώσσες του παρελθόντος έχει χαθεί, συμβάλλοντας ακόμα περισσότερο στα μυστήρια των κειμένων που κρυπτογραφήθηκαν εσκεμμένα για να γίνουν κατανοητά μόνο από λίγους, μυημένους και εκλεκτούς.
Πολλά και τρανταχτά τα μυστικά της αρχαιολογίας που προσπαθούν εδώ και αιώνες να διαβάσουν οι ειδικοί. Κάθε μάλιστα μικρή ή μεγαλύτερη επιτυχία τους ισοδυναμεί με αποκάλυψη νέων γνώσεων για τα πεπραγμένα κοινωνιών ή μικρότερων ομάδων.
Εμείς έχουμε τον περιβόητο πήλινο Δίσκο της Φαιστού των 15 εκατοστών και 4.000 ετών που προσπαθούν οι μελετητές να διαβάσουν εδώ και έναν αιώνα (από το 1908 που ανακαλύφθηκε). Τα 45 σύμβολα κάθε πλευράς έχουν πονοκεφαλιάσει την επιστήμη εδώ και δεκαετίες, αλλά πρόσφατα και έπειτα από έξι χρόνια κοπιώδους δουλειάς, ομάδα του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης κατάφερε να τον διαβάσει σε ποσοστό 90%.
Η λέξη που έρχεται και επανέρχεται μονίμως είναι η «μητέρα», κάτι που υποδηλώνει ότι πρόκειται για θρησκευτικό ύμνο των Μινωιτών στη μητέρα θεά του πολιτισμού τους. Η μια πλευρά του Δίσκου είναι αφιερωμένη σε μια εγκυμονούσα γυναίκα και η άλλη σε μία που γεννά, αν και τα τελευταία κομμάτια του παζλ δεν έχουν μπει ακόμα…

Μοναδική Περικεφαλαία με Μοναδικά Σύμβολα και Σχέδια!!

Περικεφαλαία Ἑλληνική, ἀπὸ τὴν Κρήτη. Ἀρχαϊκή, τέλη 7ου αἰ. π.Χ., ἀπὸ χαλκό.
Μητροπολιτικὸ Μουσεῖο Τέχνης (Νέα Ὑόρκη) © The Metropolitan Museum of Art

Ἐξαιρετικῆς τέχνης περικεφαλαία, ἡ ὁποία βρέθηκε σύμφωνα μὲ τὴν περιγραφή τοῦ Metropolitan Museum of Art στὴ νότιο-κεντρικὴ Κρήτη ὅπου ἀναμφίβολα εἶναι καὶ ὁ τόπος κατασκευῆς της.
Στὸ ἔκτυπο ἀνάγλυφο τῆς περικεφαλαῖας βλέπουμε τὸν Ζήτην καὶ τὸν Κάλαϊν τοὺς υἱοὺς τοῦ Βορέως. Χαρακτηριστικό τους γνώρισμα στὴν αρχαία ἑλληνικὴ τέχνη εἶναι τὰ φτερὰ στοὺς ὥμους καὶ στὰ πόδια. Κρατοῦν ἕνα ζεύγος περιπλεγμένων ὄφεων. Κάτω ἀπὸ αὐτά, δύο πάνθηρες μὲ κοινὸ κεφάλι.
Ὁ Ζήτης καὶ ὁ Κάλαϊς εἶχαν πάρει μέρος στὴν Ἀργοναυτικὴ ἐκστρατεία καὶ κυνήγησαν τὶς Ἄρπυιες γιὰ νὰ ἀπαλλάξουν τὸν μάντη Φινέα ἀπὸ τὴν τιμωρία ποὺ τοῦ εἶχαν ἐπιβάλλει οἱ θεοί μὲ ἀντάλλαγμα νὰ τοὺς δώσῃ πληροφορίες γιὰ τὴν Κολχίδα.

Άρχὴ σοφίας ἡ τῶν ὀνομάτων ἐπίσκεψις. (Αντισθένης)

Η ετυμολογία των λέξεων «Έλλην», «Άνθρωπος», «Ανδρομέδα»

Από Παντολέων Φλωρόπουλος

Το παρακάτω άρθρο αποτελεί συρραφή αποσπασμάτων παλαιότερων άρθρων, η χημική ένωση των οποίων δίνει μια νέα και ακόμα πιο ενδιαφέρουσα διάσταση.
Θ’ αποδείξουμε ότι: Οι λέξεις «Έλλην» και «άνθρωπος» έχουν αρχετυπικά την ίδια ακριβώς σημασία.
Θ’ αποδείξουμε επίσης ότι οι φέροντες τις ιδιότητες «Έλλην» και «άνθρωπος», έλκουν την καταγωγή τους από την Ανδρομέδα.
Θ’ αποδείξουμε ακόμα ότι η λέξη «Έλλην» δεν έχει σχέση με τον τόπο που κατοικεί κάποιος, δεν έχει καμία σχέση με το κράτος του οποίου είναι πολίτης.
Οι λέξεις «Έλλην» και «άνθρωπος» είναι έννοιες ισότιμες της λέξης «θεός», είναι δε υπεράνω των εννοιών που στις μέρες μας είναι αποδεκτές ως δηλωτικές της φυλής, του έθνους, του λαού, εν τέλει του κράτους.
Η προσέγγισή μας είναι καθαρά ετυμολογική. Τίποτε άλλο.
Η λέξη «Έλλην» είναι σύνθετη από το Ελ και το λην. Όπου Ελ είναι ο
(θεός) Ήλ – ιος, ο ζωοδότης, ο φωτοδότης.
Η κατάληξη της λέξης «ήλ ιος» σημαίνει ότι αυτό το ουράνιο σώμα που δίνει ζωή στη γη, αντλεί το φως του από τον Ελ ή Ηλ, δηλαδή τον Θεό.
Ο Ήλιος δεν ήταν Θεός, ήταν αυτός που αντλούσε ή δεχόταν φως από το Θεό και, με τη σειρά του αυτός το έδινε στη γη.
Ελ ή Ηλ, όπως: Ηλεία, δηλαδή η χώρα του Ήλιου.
Η Ελ υμπία ή Ολυμπία δεν είναι τυχαίο που βρίσκεται στην Ηλεία.
Όπως και ο Όλυμπος δεν είναι τυχαίο που βρίσκεται στην Ελ λάδα.
Και λην, είναι απαρέμφατο του ρήματος λάω, που σημαίνει βλέπω. Έλ – λην δηλαδή σημαίνει «αυτός που (μπορεί και) βλέπει τον Ήλιο», δηλαδή αυτός που (μπορεί και) βλέπει τον θεό ή «αυτός που ζει σύμφωνα με τις ιδιότητες του Ήλιου», δηλαδή του θεού, είναι ο ευσεβής.